طلحة گفت : اى ابو الحسن ! به پرسشم در مورد قرآن پاسخ ندادى كه گفتم چرا آن را براى مردم آشكار نمىكنى ؟ فرمود : اى طلحة ! عمدا از پاسخ به پرسش تو خوددارى كردم ! طلحة گفت : پس ، از آنچه عمر و عثمان نوشته‌اند با خبرم ساز كه آيا همهء آنچه را نوشته‌اند قرآن است يا كه در آن غير از قرآن هم هست ؟ فرمود : همهء آنچه را نوشته‌اند قرآن است اگر به آنچه در آن است عمل كنيد از آتش رهايى يابيد و به بهشت درآييد ، در آن حجّت ما و بيان امر ما و حق ما و وجوب طاعت ما نهفته است . طلحه گفت : مرا بس است ، اگر قرآن است مرا همان بس است . سپس طلحه گفت : از قرآنى كه در دست تو است و تأويل آن و دانش حلال و حرام ، برايم بگو كه به چه كسى پس از خود خواهى سپرد ؟ فرمود : به كسى كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم مرا فرموده تا به او سپرم . گفت : او كيست ؟ فرمود : وصيّم و سزاوارترين مردم به مردم پس از من ؛ اين پسرم حسن ، سپس پسرم حسن به هنگام مرگش به اين پسرم حسين خواهد سپرد و سپس در دست فرزندان حسين يكى پس از ديگرى خواهد گشت تا كه آخرين‌شان آن را به رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم در كنار حوض تحويل دهد ، آنان با قرآن هستند و قرآن با آنان مىباشد ، از قرآن جدا نشوند و قرآن از آنان جدا نشود . بدانيد كه معاويه و پسرش پس از عثمان پى در پى درآيند و پس از آن دو ، هفت نفر از فرزندان حكم بن ابى العاص « 1 » يكى پس از ديگرى بيايند تا كه دوازده پيشواى گمراه را كامل كنند ، كسانى كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم آنان را بر منبر خويش ديد كه امتش را به قهقرا مىبرند ، ده‌تاىشان از بنى اميه و دوتاىشان بنيانگذاران آن حكومت

--> ( 1 ) حكم بن ابى العاص بن اميه ، چهرهء معروف جبههء مقاومت مشركان مكّه ، از شكنجه‌گران پيامبر صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم و مسلمانان نخستين . ن . ك : محمد بن حبيب / المنمق في اخبار قريش 484 . + المحبّر 157 .